Nasze badania

10 lat minęło

promocja
10 listopada 2014 r. obchodziliśmy 10-lecie powstania placówki.

Nauczyciel wychowawca

Integracja klasy to ważny element pracy wychowawcy. Klasę tworzą uczniowie a wychowawca, to ktoś bardzo ważny, ktoś kto ma udzielać im pomocy, wspierać i współuczestniczyć w tworzeniu atmosfery bezpieczeństwa I akceptacji. Od osoby wychowawcy wiele zależy. Najwięcej od tego, KIM JEST, a nie CO MÓWI. To nauczyciel ma ogromny wpływ na integrację klasy.

Wychowawca powinien mieć świadomość, że:
• z klasą zintegrowaną, zżytą, łatwiej się pracuje,
• taka klasa chętniej podejmuje się realizacji nowych, ciekawych, coraz trudniejszych zadań, śmiało dyskutuje, dzieli się swymi spostrzeżeniami; w dobrej, bezpiecznej atmosferze uczniowie i nauczyciele łatwiej się dogadują, szybciej dostrzegają sens swojej pracy, włożonego wysiłku,
• w klasie, w której uczniowie dobrze czują się ze sobą, lepiej się komunikują, znają i przestrzegają wspólnie ustalone zasady, łatwiej zapobiegać agresji oraz innym ryzykownym zachowaniom,
• mając klasę zintegrowaną, łatwiej o współpracę z rodzicami, ich pomoc oraz wsparcie przy organizacji imprez klasowych i ogólnoszkolnych, w rozwiązywaniu ewentualnych trudności czy problemów.

O czym powinien pamiętać ?
• Zachęcając uczniów do bliższego, wzajemnego poznania się, nie należy zapominać o sobie. Uczniowie chcą poznać też swojego wychowawcę. Zatem nie należy unikać odpowiedzi na pytania, które wydają się – na gruncie szkoły – zbyt osobiste. To naturalne, że uczniów ciekawi osoba wychowawcy, co lubi, a czego nie, co myśli np. o miłości nastolatków.
• Dzieci, również te starsze, bardzo lubią się bawić. Zabawa ułatwia otwarte komunikowanie się, wyzwala aktywność, znosi bariery, uczy przestrzegania norm grupowych. Warto zatem bawić się z uczniami, bo to wspaniała okazja by ich poznać i zrozumieć. Nie jest prawdą, że w szkole trzeba tylko uczyć. Zabawa winna towarzyszyć nauce na każdym etapie. Nauczyciel, który potrafi bawić się ze swoimi uczniami, wygrywa uczniowskie i rodzicielskie zaufanie.
• Dzieci, podobnie jak dorośli, od czasu do czasu mają ochotę na zachowania i zajęcia niekonwencjonalne. Nie ma w tym nic złego, o ile nikt na tym nie cierpi i nie jest to niebezpieczne. Dlatego warto pójść z uczniami na pizzę, wypić na przerwie zimową herbatkę przy świecach, urządzić np. klasowy dzień „duchów" czy też „dziwnych kroków" albo zorganizować nietypową lekcję. To wszystko uczniom i nauczycielowi urozmaici szkolną rzeczywistość, uaktywni, dostarczy niezapomnianych wspomnień.
• W grupie, jaką jest klasa, warto – a nawet trzeba – ustalić pewne reguły i normy. Uczniowie winni być twórcami tych ustaleń razem z nauczycielem, a wypracowany klasowy kodeks postępowania czy też kontrakt musi obowiązywać wszystkich, łącznie z nauczycielem-wychowawcą.

Jakich zachowań powinien unikać w kontakcie z uczniami ?
• Krzyku – to nieprawda, że trzeba krzyczeć, bo inaczej nic do uczniów nie dociera,
• Obrażania i przezywania „zachowujesz się jak dzikus"
• Sarkazmu i wyśmiewania „o, widzę, że przy tablicy straciłaś głos"
• Brak dyskrecji „podobno boli cię brzuch i tak wariujesz"
• Grożenia „ jak tak dalej będziecie się zachowywać, to nie pójdę z wami do kina"
• Rozkazów „natychmiast podaj mi swój zeszyt"
• Naznaczania ucznia/klasy „jesteście bardzo trudną klasą"
• Niedopuszczania ucznia do głosu w sprawach jego dotyczących „nie interesuje mnie co masz do powiedzenia".